افزایش ۷۰ درصدی حقوق هیات علمی در برابر افزایش اندک دستمزد کارگران | هشدار کارشناسان در مورد موج نارضایتی
رویداد۲۴| منیره چگینی: کارشناسان ضمن تأیید اصل افزایش حقوق، نسبت به شکل اجرای آن و احتمال ایجاد نارضایتی در میان سایر کارکنان دولت از جمله کارگران، معلمان و نیروهای نظامی هشدار دادهاند.
افزایش ۲۰ تا بیش از ۷۰ درصدی حقوق هیات علمی دانشگاه ها
بر اساس اظهارات مطرحشده از سوی برخی مسئولان و مدیران پیشین، افزایش حقوق اعضای هیئت علمی دانشگاهها شامل چند مرحله متفاوت بوده است. در حالی که بخشی از این افزایش به صورت رسمی حدود ۲۰ درصد اعلام شده، برخی گزارشها و برداشتها از اعمال افزایشهای ترکیبی خبر میدهند که در مجموع میتواند به حدود ۶۵ تا حتی ۷۲ درصد نیز برسد.
این در حالی است که در بخشهای دیگر مانند کارگران، افزایش حقوق سالانه حدود ۶۰ درصد بر پایه حقوق حداقلی (حدود ۱۲ میلیون تومان) اعمال شده و در نهایت به حدود ۱۸ میلیون تومان رسیده است. تفاوت در مبنای محاسبه افزایشها، یکی از محورهای اصلی بحث در خصوص نابرابری مزدی عنوان میشود.
هشدار درباره «چندگانگی حقوقی» در کشور
عیسی کلانتری نسبت به پیامدهای اجتماعی این نوع سیاستهای حقوقی هشدار داده است. او به رویداد۲۴ می گوید ادامه روند چندگانگی در نظام پرداخت حقوق میتواند به نارضایتی در میان گروههای مختلف شغلی منجر شود.
به گفته او، «افزایش حقوق هیئت علمی در حالی که سایر گروهها افزایشهای متفاوتی دریافت میکنند، میتواند فشار اجتماعی ایجاد کند و حتی در بلندمدت به اعتراضات صنفی در بخشهایی مانند آموزشوپرورش، نیروهای نظامی و کارگری منجر شود.»
بیشتر بخوانید: افزایش حقوق بازنشستگان زیر سایه جنگ گم شد؟
تورم ۷۰ درصدی و اقتصاد زخمی از جنگ؛ تصویر نگرانکننده IMF از ایران ۲۰۲۶
کلانتری همچنین تأکید کرد که اگر این اختلافها مدیریت نشود، دولت در آینده با چالش تأمین منابع مالی و پرداخت تعهدات روبهرو خواهد شد.
چرا افزایش حقوق ها برابر نیست؟
علی انصاری، رئیس پیشین سازمان امور اداری و استخدامی، به تشریح سازوکار تصمیمگیری در حوزه حقوق و دستمزد پرداخته و به رویداد۲۴ گفته تصمیمات مربوط به افزایش حقوق در «شورای حقوق و دستمزد» اتخاذ میشود؛ شورایی که متشکل از مسئولان ارشد اقتصادی و اجرایی کشور از جمله رئیس سازمان برنامه و بودجه، وزیر اقتصاد، وزیر مربوطه و رئیس سازمان اداری و استخدامی است. در موارد مرتبط با اعضای هیئت علمی، نمایندگان وزارت بهداشت نیز در جلسات حضور دارند.
انصاری افزود: «مصوبات این شورا پس از بررسی و تأیید نهایی رئیسجمهور قابلیت اجرا پیدا میکند. حتی اگر برخی اعضا با آن مخالف باشند، در صورت تصویب نهایی، لازمالاجرا خواهد بود.»
او در عین حال تأکید کرد که این تصمیمها گاهی با فشارهای مختلف و در شرایط خاص اقتصادی اتخاذ میشوند.
انصاری همچنین با اشاره به وضعیت بودجه عمومی کشور گفت: یکی از چالشهای اصلی در اجرای چنین مصوباتی، محدودیت منابع مالی دولت است. به گفته او، هر افزایش حقوقی در سطح کلان، به معنای ایجاد تعهدات جدید برای دولت است و در صورت عدم تأمین منابع، میتواند به بدهیهای انباشته منجر شود.
او افزود: «مسئله فقط تصویب افزایش حقوق نیست، بلکه توان واقعی دولت برای اجرای آن در بلندمدت اهمیت دارد.»
بحث بر سر عدالت مزدی؛ نگاههای متفاوت
سعید تبریزیان فعال حقوق کارگران مساله عدالت در نظام پرداخت حقوقی را با انتقاد دنبال کرده و به رویداد۲۴ گفت:این موضوع به یکی از محورهای اصلی انتقادات و تحلیلها تبدیل شده است. منتقدان معتقدند تفاوت قابل توجه در میزان افزایش حقوق میان گروههای مختلف شغلی، میتواند شکاف درآمدی را تشدید کند و احساس تبعیض را در جامعه افزایش دهد.
بیشتر بخوانید:سونامی بیکاری اثر جنگ | فقط صد هزار کارگر در خوزستان بیکار شدند
او افزوده:در مقابل، برخی حامیان این افزایشها بر این نکته تأکید دارند که وضعیت حقوقی اعضای هیئت علمی دانشگاهها در مقایسه با استانداردهای بینالمللی همچنان پایین است و این افزایشها میتواند به حفظ و جذب نخبگان علمی کمک کند. اما این موضوع در بخش دستمزد جهانی کارگران هم وجود دارد، چنانچه همه میدانند کارگران حلقه اصلی توسعه صنایع و بازار هستند ود صورت حذف این حلقه توسعه متوقف میشود.
آزمون جدید دولت در مدیریت تعادل اجتماعی
آنچه از مجموعه این اظهارات و دادهها برمیآید، شکلگیری یک چالش چندلایه در نظام پرداخت حقوق کشور است؛ چالشی که تنها اقتصادی نیست، بلکه ابعاد اجتماعی و سیاسی نیز پیدا کرده است.
در یک سوی ماجرا، دولت تلاش میکند با افزایش حقوق برخی گروهها از جمله هیئت علمی، وضعیت معیشتی و انگیزه کاری را بهبود بخشد. در سوی دیگر، نگرانی از ایجاد نابرابری، فشار بربودجه و افزایش نارضایتی در سایر بخشهای شغلی مطرح است.
در نهایت، به نظر میرسد مسئله اصلی نه صرفاً میزان افزایش حقوق، بلکه نحوه توزیع، هماهنگی میان گروههای مختلف و توان دولت در ایجاد توازن میان مطالبات متنوع اجتماعی است؛ توازنی که اگر بهدرستی مدیریت نشود، میتواند به یکی از چالشهای جدی سیاستگذاری اقتصادی و اجتماعی کشور تبدیل شود.
خنده دارید واقعا.
چند ماه پیش دولت حقوق هیات علمی ها حتی اینهایی که یک سال سابقه دارند ۳۰درصد اضافه کرد و سال جدید ۷۰ درصد دوباره اضافه کرد
یعنی در سال عملا دوبار به حقوقشون اضافه شد که جمعا میشه ۱۰۰درصد
من نمیگم اضافه نکنند ولی مگه بقیه که کارمند، معلم، کارگر، و پرسنل نظامی هستند اینها چرا نباید حقوقشون ۱۰۰درصد اضافه بشه اخه این افراد مگه مثل هیات علمی ادم نیستند؟
اخه ادم خدایی به این ۲۰ و ۲۵ تومنی که میدن چکار کنه مگه این افراد زن و بچه ندارن؟ اجاره خونه ندارن؟ یا گرونی و تورم شامل این افراد نمیشه؟ یا کمک معیشتی جدا از دولت میگیرند؟ که اینطوری باید بی مهری از دولت ببینند
طبق فرمایش جنابعالی افزایش باید برابر 121 درصد باشد. وقتی یک حساب ساده را بلد نیستیم ادعا داریم حقوق مان بیشتر از یک استاد دانشگاه باشد. جواب مشکل را باید جای دیگری جست.
ضمنا شما همه اینها اذیت دلال مقایسه کن تفاوت را پیدا کن یک املاک که در یک معامله 1 میلیارد حداقل درآمد دارد با یکسال حقوق هیات علمی برای یک می کند
ضمنا شما همه اینها را با
اعتراض کنید چرا حقوق برخی مشاغل 20 تا 40 درصد افزایش یافته نه اینکه چرا حقوق برخی 60 در چصد اضافه شده
در ضمن چند سال پیاپی روش احمقانه افزایش پلکانی وجود داشته که نه با عقل و نه با عدالت همخوانی ندارد
عدالت و مساوات فرق دارد و الان دوستان به فکر مساوات هستند تا همه با هم بدبخت شوند به طور مساوی
ولی کسی نمی گوید آدمی که تا حدود 40 سالگی اصل درآمد نداشته باید همان اندازه فردی که از 20سالگی زندگی کرده درآمد داشته باشد؟ کدام عدالت؟
حالا یک عده کارشناس برنامه بودجه از روی حسادت همه جا دارند نفرت پراکنی می کنند.
مدت زمانی که یک عضو هیئت علمی در دانشگاه و حتی خانه مشغول پژوهش هست رو با یک کارمند یک اداره دولتی مقایسه کنید. بعد اظهار نظر کنید
شماها درکی از تفاوت کارگر با کسی که از بچگی درس خونده را می دونید چی؟؟؟
۵ ۶ سال توی حداکثر فشار دکتری خوندن می دونید چی؟
هر سال پایه به شرط مقاله معتبر گرفتن می دونید چی؟
مملکت که بی سواد ها برای با سواد حقوق مشخص کنن آینده اش معلومه
ااز همین الان جنگهای رباتی بریدم
اونم با بیل
این چند سالی که حقوق به صورت پلکانی افزایش پیدا کرد و هیئت علمی ها کمترین افزایش حقوق را داشتند این مسئولین و خانواده های آنها هنوز هیئت علمی نشده بودند؟
بی عدالتی یعنی همین مسائل ،،
تمام تصمیم گیرندگان در رده های مختلف خود عضو هیات علمی هستند و راحت پا روی عدالت می گذارند!!
اینقدر نگران نباشید!!!
یک هیات علمی بعد ۳۰ سال تحمل انواع فشارها بعد استخدام ۲۵ تومن میگیره بدون اضافه کار و بدون هزار تا مورد خارج حکم. چندین سال افزایش ۵ درصد داشتند درحالیکه همه ملت حداقل ۲۰ درصد افزایش داشتند. چهار سال پیش هم ۳۰ درصد شون فدای اعتراض معلمها شد و خرج رتبه بندی اونها شد. یک کارمند با ۲۲ سال سن بدو استخدام ۱۵ میلیون میگیره و خارج از حکم هم بعضی اوقات ده تا ۱۵ تومن دیگه تحت عناوین عجیب غریب بهش میدن. اینها را هم بگین اگه البته روتون بشه
حجاب نشانه خشونت جنسی و ضعف قانون و امنیت در ایران است و ثروت محسوب نمیشود. ثروت یک جامعه به عقل است که ایرانیها در این زمینه فقیرند. ما انقلاب نکردیم که هر نالایقی به تعیین ارزش و تکلیف بپردازد و معترضان به ظلم و فساد و غارت منابع ملی را کشتار کند.
باتوجه به عملکرد مفسدانه نظام اسلامی و بطلان حقانیت و اعتبار اسلام با خدای مرده، که دین را در چادر و ریش خلاصه کرده، صحبت از ضرورت شرعی حجاب منتفی است، و پوشش زن نباید معیار توجیه تعرض و تجاوز باشد.
عفت جامعه نه با مستور و محبوس کردن زنان، بلکه ارعاب و اعدام پسران نوجوان و جوان جسور و مزاحم و متجاوز است، که هدفی جز شهوت رانی و دام گستری در مسیر زنان و دختران و بعضا پسران ساده لوح ندارند. فحشهای ناموسی بعنوان زنای کلامی، باید نوک زبان فحاش بریده شود. افرادی که برای رای گیری به روستاها میرفتند، بعضا به زنان تنها، تجاوز میکردند. همینطور امدادگرانی که برای نجات مردم از زیر اوار زلزله امده بودند، بعضا به زنان و دختران اسیب دیده تجاوز کردند. از انجا که برخی بدلیل فقر قادر به ازدواج نبوده و یا همسرشان بدلایل مختلف قادر به تامین نیازهای انها نیست، برای جلوگیری از تجاوز به عنف و جنایت، موسسات ارائه دهنده خدمات جنسی با عملکرد محدود به سنین و شرایط خاص، ضرورت دارند.
قرن حاضر، غلبه تاریکی بر نور، یاس بر امید، خرافات بر علم، جنگ بر صلح، دروغ بر صداقت، خیانت بر امانت، هرج و مرج بر قانونگرائی، مبهم کاری بر شفافیت، استبداد بر ازادی، و گلوله پاسخ مطالبه گران و معترضان است.
در ثانی نه اینقدر زیاد ! به شما قول میدهم جمع زیادی از اساتید دانشگاههائی که دانش آموختگان آنها دهها سال است که دیگر شغلی پیدا نمیکنند و بیکار هستند ، از خوشحالی ذوق مرگ میشوند از بابت این کار بدون مطالعه ...
همان طور که در یک بیمارستان، حقوق پزشک، پرستار و نیروی خدماتی یکسان نیست و هرکدام بر اساس سطح تخصص، مسئولیت و نقش شان دریافتی متفاوتی دارند، در دانشگاه هم طبیعی است که میان عضو هیأت علمی و کارکنان اداری تفاوت حقوقی وجود داشته باشد. نادیده گرفتن این تفاوت ها، ساده سازی یک مسئله پیچیده و نوعی قیاس نادرست است.
همان طور که در یک پروژه ساختمانی، دستمزد استادبنا با کارگر ساده یکسان نیست و هرکدام بر اساس مهارت، تجربه و سطح مسئولیت دریافتی متفاوتی دارند، در دانشگاه هم تفاوت حقوق میان عضو هیأت علمی و کارکنان اداری امری طبیعی است. نادیده گرفتن این تفاوت ها، در واقع نادیده گرفتن منطق تخصص و کارکرد در هر نظام حرفه ای است...
بنظر من که با قشرهای مختلف سر و کار دارم حقوق هر دو خیلی کمه در مقایسه با دریافتی کارکنان نفت و آب و گاز و ...
چند تا پیشنهاد دارم. حق مدیریت افراد را باید حذف کنند. چه توی کارمندان چه استادان . مثلا رئیس دانشگاه برای چی ۱۵ تا ۲۰ میلیون حق ریاست و حق ماموریت بگیره اما یک استاد زحمت کش تازه استخدام ۲۵ تومن.یک نکته دیگه: مدرک کسی که در حین کار اون را گرفته هم لحاظ نکنند زیرا از کارش زده تا مدرک بگیره و بیشتر باید تنبیه کنند.حالا چه میخواد کارمند باشه چه استاد.
ثانیا حقوق ۵۰ درصد اضافه شد نه ۷۰ درصد که تازه هنوز هم پرداخت نشده.
موفق باشید.
این کشور کارگر و کارمند نیاز نداره؟ فقط هیات علمی نیاز داره؟!
اونم چه هیأت علمی یی!!!!!
فردا روز کارگر و کارمند اعتصاب کنند کشور بیشتر متضرر میشه یا هیات علمی؟
۱. اولاً افزایش حقوق دقیقاً ۵۷ درصد بوده است، نه ۷۰ درصد.
۲. دوماً تا امروز، پنجم فروردین، هنوز حقوق چه با افزایش و چه بدون افزایش پرداخت نشده است.
۳. بیشتر افرادی که استاد دانشگاه میشوند، معمولاً بالای ۳۵ سال سن دارند، در حالی که کارمندان ممکن است در ۲۵ سالگی مشغول به کار شوند. این یعنی حدود ۱۰ سال اختلاف زمانی. حتی اگر جایگاه استادی را نادیده بگیریم، این اختلاف ۱۰ ساله باید با در نظر گرفتن تورم سالانه در تفاوت حقوقی این دو نفر منعکس شود.
۴. بسیاری از افراد با استفاده از رانت جذب هیئت علمی دانشگاهها شدهاند که این امر به اعتبار دانشگاه و اساتیدی که شبانهروز صادقانه تلاش میکنند، لطمه زده است. بهعنوان یک استاد، معتقدم سختترین کار در دنیا پژوهش است؛ ازاینرو کسانی که وارد این حوزه میشوند بالاترین حقوق ها را در دنیا دریافت میکنند. بسیاری از این اساتید به دلیل کار سنگین و بیوقفه، در همان ۱۰ سال اول دچار آسیبها و مشکلات جسمانی میشوند، در حالی که برخی دیگر از جایگاه استادی سوءاستفاده کرده، از حقوق بادآورده لذت میبرند. شاید به طور میانگین، ۵۰ درصد اساتید لیاقت کرسی استادی را نداشته باشند. در مورد کارمندان نیز شرایط مشابه است؛ اگر ۵۰ درصد از کارمندان ناکارآمد دانشگاه تعدیل شوند، هیچ تأثیری بر بازدهی و کیفیت دانشگاه نخواهد داشت، زیرا بیشتر آنان با رانت وارد شدهاند. بنابراین راهکار افزایش حقوق این است: نخست، نیروهای بیسواد، بیبازده، پرتوقع و... از دانشگاه اخراج شوند و سپس بقیه بر اساس توانایی و تجربه حقوق بگیرند.
به امید روزی که عدالت برقرار شود. عدالت به معنای برابری حقوق نیست؛ عدالت یعنی هر کس و هر چیزی در جای واقعی خود قرار گیرد.
۱. اولاً افزایش حقوق دقیقاً ۵۷ درصد بوده است، نه ۷۰ درصد.
۲. دوماً تا امروز، پنجم فروردین، هنوز حقوق چه با افزایش و چه بدون افزایش پرداخت نشده است.
۳. بیشتر افرادی که استاد دانشگاه میشوند، معمولاً بالای ۳۵ سال سن دارند، در حالی که کارمندان ممکن است در ۲۵ سالگی مشغول به کار شوند. این یعنی حدود ۱۰ سال اختلاف زمانی. حتی اگر جایگاه استادی را نادیده بگیریم، این اختلاف ۱۰ ساله باید با در نظر گرفتن تورم سالانه در تفاوت حقوقی این دو نفر منعکس شود.
۴. بسیاری از افراد با استفاده از رانت جذب هیئت علمی دانشگاهها شدهاند که این امر به اعتبار دانشگاه و اساتیدی که شبانهروز صادقانه تلاش میکنند، لطمه زده است. بهعنوان یک استاد، معتقدم سختترین کار در دنیا پژوهش است؛ ازاینرو کسانی که وارد این حوزه میشوند بالاترین حقوق ها را در دنیا دریافت میکنند. بسیاری از این اساتید به دلیل کار سنگین و بیوقفه، در همان ۱۰ سال اول دچار آسیبها و مشکلات جسمانی میشوند، در حالی که برخی دیگر از جایگاه استادی سوءاستفاده کرده، از حقوق بادآورده لذت میبرند. شاید به طور میانگین، ۵۰ درصد اساتید لیاقت کرسی استادی را نداشته باشند. در مورد کارمندان نیز شرایط مشابه است؛ اگر ۵۰ درصد از کارمندان ناکارآمد دانشگاه تعدیل شوند، هیچ تأثیری بر بازدهی و کیفیت دانشگاه نخواهد داشت، زیرا بیشتر آنان با رانت وارد شدهاند. بنابراین راهکار افزایش حقوق این است: نخست، نیروهای بیسواد، بیبازده، پرتوقع و... از دانشگاه اخراج شوند و سپس بقیه بر اساس توانایی و تجربه حقوق بگیرند.
به امید روزی که عدالت برقرار شود. عدالت به معنای برابری حقوق نیست؛ عدالت یعنی هر کس و هر چیزی در جای واقعی خود قرار گیرد.
در سال های قبل حقوق هیات علمی ها از حقوق سایر اقشار جامعه عقب ماند چون زیر درصد افزایش سالانه افزایش پیدا کرده بود بعضا در سالی بوده کارگران و کارمندان افزایش ۲۰ درصدی داشتند و اعضای هیات علمی ۶ درصد.
تا قبل از این افزایش حقوق یک عضو هیات علمی تازه استخدام شده با مدرک دکتری تخصصی در بازه سنی ۳۵ تا ۴۰ سال و پس از عبور از هفت خان استخدام علمی و عمومی بین ۲۵ تا ۳۰ میلیون بود که الان با این افزایش به حدود ۵۵ میلیون میرسد که برای سال جدید برای یک عضو هیات علمی همچنان رقم کمی است.
#به_داد_اساتید_مظلوم_دانشگاه_آزاد_برسید
۱- افزایش پلکانی حقوق اعضای هیئت علمی چیزی است که سالها حقوق آنها را ناچیز نگه داشته بود.
۲- افزایش ۶۰ تا ۷۰ درصدی حقوق آنها در شهریورماه تصویب شد و ربطی به شرایط جنگی و... ندارد.
۳- این آمار و ارقامی که برخی از منتقدان مینویسند واقعا عجیب است. من با پنج سال سابقه کار حقوق اسفندماهم ۳۵ میلیون در حکم و ۳۳ میلیون پس از کسورات قانونی بود. این حقوقهای ۲۴۰ میلیونی که میگویند (حتی برای استاد تمام) از کجا میآید؟
۴- یک کارمند، کارگر یا هر شغل شریف دیگری که باشد، از صبح تا عصر که کار کرد و رفت خانه، بقیه زمانش دست خودش است. اما یک استاد تمام عمر را باید با استرس بگذراند. عصر که میرود خانه تازه باید برای کلاسهای فردا مطالعه کند؛ برای پایه سالانهاش (که کارمندان بدون هیچ زحمتی هر سال بهطور خودکار آنرا دریافت میکنند) مقاله بنویسد؛ در فعالیتهای فرهنگی اجباری (که بعضا نسبت این فعالیتها با دانشگاه مشخص نیست) حضور یابد؛ در کلاسهای درس اگر یک کلمه خرفی بزند که بتوان از آن علیهش استفاده کرد، باید جوابگوی حراست و کمیته انضباطی و منتظر پروندهسازی باشد و...
۵- حقوقهای نجومی برخی آقازادهها و مسئولانی که بین مدرکشان با حوزه کاریشان هیچ نسبتی نیست، سالهاست در جریان است. اما کسی جرأت مطرح کردن، راهآندازی کارزار، طومار پر کردن و... علیهشان را ندارد. اما دیوار استادان دانشگاه کوتاه است.
۶- حقوق برخی اصناف همچون شرکت نفتیها، کارکنان صنایع فولاد و... از اعضای هیئت علمی و... خیلی بیشتر است. چرا کارگران و کارمندان معترض به افزایش حقوق اعضای هیئت علمی، به حقوق نابرابر میان خود کارگران کارخانههای مختلف اعتراضی نکردهاند؟
۷- اینکه کارمندان و کارگران محترم به جای تلاش برای افزایش حقوق خودشان، نهایت تلاششان را گذاشتهاند پای جلوگیری از افزایش حقوق استادان، یادآور آن حکایت قدیمی است که ایرانیها وقتی میبینند یکی از نربان دارد بالا میرود، به جای آنکه خودشان هم تلاش کنند از نربان بالا بروند، سعی میکنند پای نفر بالایی را بگیرند و بکشند پایین.
۸- علیرغم همه اینها، حقوق بیشتر کارمندان، کارگران و دیگر اصناف و اقشار این کشور هم بسیار پایین و فاجعهبار است. این هم برمیگردد به مدیریت ناکارآمد بسیاری از مسئولان که باعث شده الان این اختلافات در میان مردم و... بالا بگیرد. امیدوارم هرچه زود جنگ به پایان برسد، مسئولان کارکشته و لایق به صندلیهای مدیریتی تکیه بزنند، کشور رونق بگیرد و حقوق همه افراد بالا برود تا شاهد اینگونه تنگنظریها نباشیم.
قضاتی که ۹ صبح میان دادگاه و ۱۲ به بهانه نماز فرار میکنند و ۹۵درصدشون از منشی و رئیس دفترشون میپرسن پرونده چیه و بدون خوندن پرونده حکم الکی صادر میکنن.
۹۰درصدشون هم سهمیهای و رانتی هستن و سواد ندارند.
حالا فسادهای دیگشون بماند....
مقایسه می کردید. اینقدر گزافه گویی نمی کردید
خیلی متاسفم برای این افراد
دوستان عزیز و هموطنان گرامی،
اخیراً خبرهایی درباره افزایش چند ده درصدی حقوق اساتید منتشر شده که متأسفانه نادرست و گمراهکننده است. برای روشن شدن موضوع، توضیح میدهم:
واقعیت چیست؟
حدود ۵۵ درصد (نه ۷۰ و نه ۱۰۰ درصد) به حقوق اساتید اضافه شده، اما این «افزایش حقوق» نیست، «ترمیم» است. یعنی قرار است اندکی از آنچه سالها قبل از حقوق اساتید کم شده، جبران شود.
چرا این ترمیم لازم بود؟
دلیل اول: سالها، هر بار که به همه کارمندان کشور مثلاً ۲۰ تا ۶۰ درصد افزایش میدادند، به اساتید فقط ۱۰ تا ۱۵ درصد میدادند. این تفاوت فاحش، ده ها سال تکرار شد. نتیجه: الان حقوق یک استاد دانشگاه از حقوق یک کارمند عادی بانک یا کارگر خدماتی پتروشیمی کمتر است.
دلیل دوم: در سال ۱۴۰۰، بدون هیچ دلیلی ۳۰ درصد از حقوق اساتید کسر شد و هیچوقت برگردانده نشد.
دلیل سوم: اساتید بر خلاف سایر کارمندان، هیچ تسهیلاتی ندارند؛ نه وام مسکن، نه وام خودرو، نه وام سفر، نه پرداخت هدایای مناسبتی و ....
خواسته ما چیست؟
۱. ترمیم حقوق بطور کامل پرداخت شود.
۲. ۳۰ درصد کسر شده سال ۱۴۰۰ برگردانده شود.
۳. تسهیلات بانکی و رفاهی برابر با سایر اقشار به اساتید داده شود.
حرف آخر:
اساتید سرمایههای علمی این کشورند. وقتی حقوقشان از یک کارمند عادی بانک کمتر باشد، دیگر چه انتظاری برای پیشرفت علم و فناوری داریم؟ لطفاً قضاوت عادلانه کنید.
رو چه حسابی تمام پست های مدیریتی رو دادن به هیت غیبی ها ؟؟؟مگه ادعا ندارند ک درس خوندن خو بیاید و بچه های مردم رو اموزش بدین دیگه پست مدیریتتون چیه همینه ک وضعیت مملکت اینقد داغون شده باعث و بانیش همین هیت غیبی ها هستن ک هیچوقت حضور ندارن در ضمن تا کی این مملکت باید باج بده به این قشر مظلوم نما خیلی از همین هیت غیبی هارو افغانساتم تحویل نمیگیره اونوقت دولت برای ترس از اینکه مهاجرت نکنند ۱۰۰٪افزایش حقوق دادن
و نکته پایانی دانشگاها بدون هیت غیبی ها لنگ نمیونه چون با اساتید مدعو هم میشه دانجشو هارو اموزش داد همینطور ک الان این شکلی هست چون یا نیستن یا پست مدیریت دارند ولی بدون اعضای محترم کارمندان دانشگاه لنگ که هیچی نابود میشه
دولت به فکر باش
رو چه حسابی تمام پست های مدیریتی رو دادن به هیت غیبی ها ؟؟؟مگه ادعا ندارند ک درس خوندن خو بیاید و بچه های مردم رو اموزش بدین دیگه پست مدیریتتون چیه همینه ک وضعیت مملکت اینقد داغون شده باعث و بانیش همین هیت غیبی ها هستن ک هیچوقت حضور ندارن در ضمن تا کی این مملکت باید باج بده به این قشر مظلوم نما خیلی از همین هیت غیبی هارو افغانساتم تحویل نمیگیره اونوقت دولت برای ترس از اینکه مهاجرت نکنند ۱۰۰٪افزایش حقوق دادن
و نکته پایانی دانشگاها بدون هیت غیبی ها لنگ نمیونه چون با اساتید مدعو هم میشه دانجشو هارو اموزش داد همینطور ک الان این شکلی هست چون یا نیستن یا پست مدیریت دارند ولی بدون اعضای محترم کارمندان دانشگاه لنگ که هیچی نابود میشه
دولت به فکر باش
شما!
-توجه نمیکنید کسی که در ۳۶سالگی تازه استخدام میشه بعنوان هیئت علمی چطوری باید بسازه ی زندگی رو حال آنکه کارمند در همین سن چند سال به بازنشستگیش مونده و سالها با دلار ارزون حقوق ارزشمند گرفته
-کارمند ساعت کاریش تموم میشه حتی ی کار تلفنی هم پیگیر نخواهد شد، هیئت علمی معمولا تا آخر شب پای لب تاپ مشغول کار هستش.
لطفا بی انصاف نباشیم
هرچند افزایش ۲۰درصدی همکاران کارمند هم انصافا ناکافی هستش
با این تورم حداقل حقوق هر کارمندی نباید زیر 60 تومن باشه. اما اینکه بخواهیم مقایسه ای رفتار کنیم و همه رو نسبت به هم بسنجیم کار احمقانه ای هست.
با سلام و احترام به خوانندگان گرامی
از همه انتظار نداریم اما دست کم از اعضای هیات علمی و دانشگاه های برتر کشور به ویژه اساتید حوزه علوم انسانی و خصوصا پروفسورها و نظریه پردازهای این حوزه که شاید صاحب نظر در مسائل جامعه هم باشند انتظار داشتیم و داریم که دست کم در ظاهر و برای تنویر افکار دولتی ها و عموم جامعه از قبول این احکام خودداری می کردند یا از آن انتقاد می کردند. چطور می شود یک قشر خاص از یک حوزه کاری شامل افزایش دستمزد بشود و مابقی محروم باشند، جنس کار اعضای هیات علمی چه فرقی با جنس کار سایر فرهنگیان به ویژه معلمان دارد؟؟ درست است که اعضای هیات علمی از نظر تخصص نسبت به فرهنگیان در سطح و رده بالاتری قرار دارند اما این سطح و رده چقدر بالاتر است که این همه اختلاف باید میان حقوق یک فرهنگی آموزش و پرورشی با یک فرهنگی وزارت علومی باشد؟ اگر فرهنگیان وزارت علوم تخصص بالاتری ارائه می دهند باید به این نکته مهم توجه داشت که فرهنگیان آموزش و پرورش علاوه بر ارائه مطالب تخصصی به دانش آموزان ، در حوزه های فرهنگی تربیتی و پرورشی سختی های زیادی متحمل می شوند و به عقیده بنده، هر ساعت کار آموزشی این عزیزان معادل یک روز کاری دانشگاهیان درگیریهای روحی و روانی برای معلمان دارد. باور کنید از نظر تخصصی نیز غالب دانش آموزان کشش بیشتر از این مقدار را ندارند و اگر داشتند معلمانی که من می شناسم برای آنها مطالب تخصصی را فراهم می کردند. این مطلب را کسی می گوید که در محیط آموزشی دانشگاه فعالیت داشته و اکنون معلم است.
بنابراین بنده به عنوان یک فرهنگی معلم از فرهنگیان هیات علمی وزارت علومی و دولت مردان جهت اجرای عدالت، جهت بالا بردن بهره وری آموزشی و پرورشی دانش آموزان، جهت ایجاد میل و رغبت در نخبگان دانش آموزی و دانشجویی برای ابراز علاقه و رفتن به سمت شغل شریف معلمی، جهت انگیزه دادن به معلمان در حل و فصل بسیاری از معضلات اجتمایی از درون مدرسه، جهت مصالح و منافع ملی در بلند مدت، جهت حاکم شدن آرامش رفاهی بر خانواده بزگ معلمان و حفظ شان آنها که به کارهای دیگر متوسل نشوند و جهت خیلی جهات دیگر که مجال بیان آن نیست، انتظار داشتم و دارم که برگردید و از اصل و ریشه به فرهنگیان سرو سامان دهید، اصل و ریشه حوزه علم و فرهنگ کشور در آموزش و پرورش است، دانشگاه تنه این حوزه می باشد، تا ریشه تقویت نشود تنه نیرومند نخواهد شد، تا ریشه قدرتمند نشود، جرائم و شکایات طرح شده در دادگستری کمتر نخواهد شد، بیمارستانها خلوت نخواهد شد، صرفه جویی و استفاده صحیح از منابع محقق نخواهد شد، بیکاری ریشه کن نخواهد شد، جامعه پویا و با نشاط نخواهد شد و بدانید و آگاه باشید کشور در بزنگاههای پیش رو، دچار تلاطم های اقتصادی، فرهنگی، اجتمایی و سیاسی خواهد شد و خواهد شد و خواهد شد.
با تشکر احمدی هنرآموز ناحیه یک شیراز
با سلام و احترام به خوانندگان گرامی
از همه انتظار نداریم اما دست کم از اعضای هیات علمی و دانشگاه های برتر کشور به ویژه اساتید حوزه علوم انسانی و خصوصا پروفسورها و نظریه پردازهای این حوزه که شاید صاحب نظر در مسائل جامعه هم باشند انتظار داشتیم و داریم که دست کم در ظاهر و برای تنویر افکار دولتی ها و عموم جامعه از قبول این احکام خودداری می کردند یا از آن انتقاد می کردند. چطور می شود یک قشر خاص از یک حوزه کاری شامل افزایش دستمزد بشود و مابقی محروم باشند، جنس کار اعضای هیات علمی چه فرقی با جنس کار سایر فرهنگیان به ویژه معلمان دارد؟؟ درست است که اعضای هیات علمی از نظر تخصص نسبت به فرهنگیان در سطح و رده بالاتری قرار دارند اما این سطح و رده چقدر بالاتر است که این همه اختلاف باید میان حقوق یک فرهنگی آموزش و پرورشی با یک فرهنگی وزارت علومی باشد؟ اگر فرهنگیان وزارت علوم تخصص بالاتری ارائه می دهند باید به این نکته مهم توجه داشت که فرهنگیان آموزش و پرورش علاوه بر ارائه مطالب تخصصی به دانش آموزان ، در حوزه های فرهنگی تربیتی و پرورشی سختی های زیادی متحمل می شوند و به عقیده بنده، هر ساعت کار آموزشی این عزیزان معادل یک روز کاری دانشگاهیان درگیریهای روحی و روانی برای معلمان دارد. باور کنید از نظر تخصصی نیز غالب دانش آموزان کشش بیشتر از این مقدار را ندارند و اگر داشتند معلمانی که من می شناسم برای آنها مطالب تخصصی را فراهم می کردند. این مطلب را کسی می گوید که در محیط آموزشی دانشگاه فعالیت داشته و اکنون معلم است.
بنابراین بنده به عنوان یک فرهنگی معلم از فرهنگیان هیات علمی وزارت علومی و دولت مردان جهت اجرای عدالت، جهت بالا بردن بهره وری آموزشی و پرورشی دانش آموزان، جهت ایجاد میل و رغبت در نخبگان دانش آموزی و دانشجویی برای ابراز علاقه و رفتن به سمت شغل شریف معلمی، جهت انگیزه دادن به معلمان در حل و فصل بسیاری از معضلات اجتمایی از درون مدرسه، جهت مصالح و منافع ملی در بلند مدت، جهت حاکم شدن آرامش رفاهی بر خانواده بزگ معلمان و حفظ شان آنها که به کارهای دیگر متوسل نشوند و جهت خیلی جهات دیگر که مجال بیان آن نیست، انتظار داشتم و دارم که برگردید و از اصل و ریشه به فرهنگیان سرو سامان دهید، اصل و ریشه حوزه علم و فرهنگ کشور در آموزش و پرورش است، دانشگاه تنه این حوزه می باشد، تا ریشه تقویت نشود تنه نیرومند نخواهد شد، تا ریشه قدرتمند نشود، جرائم و شکایات طرح شده در دادگستری کمتر نخواهد شد، بیمارستانها خلوت نخواهد شد، صرفه جویی و استفاده صحیح از منابع محقق نخواهد شد، بیکاری ریشه کن نخواهد شد، جامعه پویا و با نشاط نخواهد شد و بدانید و آگاه باشید کشور در بزنگاههای پیش رو، دچار تلاطم های اقتصادی، فرهنگی، اجتمایی و سیاسی خواهد شد و خواهد شد و خواهد شد.
با تشکر احمدی هنرآموز ناحیه یک شیراز